Subtitle by : Aliff Najwan Malaysian Subbers Crew
http://Facebook.com/malaysiasubbers Like page ini untuk sarikata terkini!
Awak pasti awak dah tukar tayar?
Daya cengkamannya terlalu lemah.
Oh, tuan ada di sini.
Ya.
Saya di sini.
Pesuruhjaya polis pergi ke trek hari itu.
Eksekutif Choi!
Dia terima beg wang
daripada Jeong Jae-cheol…
dan ada video mengenainya.
Jadi,
Buster.
Kotak hitam itu dalam kereta konsep syarikat dia.
Kami hanya perlu mencarinya.
Tak akan ada apa-apa rekod.
Kami akan kecualikan program perlindungan saksi jika awak mahu.
Okey?
Di mana fail sandaran kotak hitam itu?
Saya pasti awak buat sandarannya.
Fail sandaran…
Saya tertanya-tanya di manakah ia.
Awak tahu awak di mana sekarang?
- Awak tahu tak? - Bertenang.
Awak tak boleh sandar kotak hitam itu.
Saya minta maaf, tapi…
ada apa-apa yang boleh diminum, macam jus?
Ya Tuhan, sikap baran awak…
Sumpah saya akan minum awak.
Kita jangan buat kesilapan.
Awak tahu, ini bukan kali yang pertama.
Kawal kemarahan awak. Awak mahu diperiksa lagi?
- Ya Tuhan… - Bertenang, tolonglah.
Kenapa awak selalu begini?
- Hei. - Awak tahu, tuan pengerusi…
bukan orang yang boleh awak usik.
Alamak.
Habislah!
Panggil 911!
(Gong Hyo-jin)
(Ryu Jun-yeol)
(Jo Jung-suk)
(Yum Jung-ah, Hye-Jin Jeon)
(Son Seokgu, Kim Kibum)
(Lee Sung-wook, Park Ye-young)
(Dan Lee Sung-min)
(Hit-and-run Squad)
Ini berita yang baru diterima.
YTN secara eksklusif memperoleh
video eksekutif JC Motors, Choi Kyeong-jun
mencederakan dirinya sendiri dalam penyiasatan yang keterlaluan.
JC Motors telah terlibat
dalam skandal rasuah dengan pegawai berpangkat tinggi.
Ia dimiliki oleh bekas pelumba F1, Jeong Jae-cheol,
dan berkembang melalui kereta penalaan berprestasi tinggi
dan perniagaan tapak trek perlumbaan.
Sementara itu, pihak pendakwa menafikan sekeras-kerasnya
kerjasama dengan pihak polis.
Saya akan pinjam kereta awak.
Apa?
Awak ada cakap sesuatu?
Huh?
Orang yang tak berguna!
- Saya akan bakar semuanya! - Ini tidak adil!
- Lepaskan saya. - Lepaskan saya!
Puan dah sampai.
Apa yang awak lakukan?
Tumpang lalu.
Ke tepi.
Cik Penolong Kapten, saya minta maaf, tapi…
saya rasa kami perlu periksa
komputer riba puan juga…
Puan tak patut gunakannya…
Inspektor Lim,
sejak bila kita berbual banyak begini?
Saya maksudkan…
sebagai seorang pendakwa raya…
Adakah polis menerima arahan daripada pihak pendakwa?
- Awak di sini. - Awak di sini.
- Tuan. - Maaf, saya terlewat.
Susah sangat nak dapat teksi.
Mari kita keluar dan uruskannya.
- Okey. - Bagus.
Bagaimana dengan Choi Kyeong-jun?
Dia tak potong urat nadi, cuma perlukan sedikit jahitan.
- Okey. - JC yang rancang, bukan?
Saya maksudkan…
sebelum itu…
mereka tetapkan masa dan adakan mesyuarat,
dan hantar wartawan tepat pada masanya.
Bukannya susah bagi mereka untuk buat rekod hospital.
Beginilah, buat masa ini…
- serahkan komputer riba awak. - Jeong Jae-cheol, anak tak…
Ini kali pertama saya tidur dalam tiga hari, dan ini pula berlaku.
- Tepat sungguh masanya. - Ceritakan kepada saya.
Dia sangat bagus.
Jadi, saya akan ambil komputer riba awak dan…
Hei!
Oh, maaf. Saya harap awak faham.
Ambil kereta awak kemudian.
Apa? Apa yang berlaku?
- Dia ini memang orang gila! - Mari kita pergi.
Apa yang awak katakan tadi?
Awak kata JC Jeong Jae-cheol menaja seorang pesuruhjaya polis.
Awak kata ada video kotak hitam tentang mereka.
Buster atau apa sahaja.
Awak kata kita hanya perlu cari
sebuah kereta konsep dengan kotak hitam.
Huh?
Saya tubuhkan sebuah unit khas untuk awak,
dan itu caranya awak balas budi saya?
Siapa yang nak saya salahkan?
- Lagi! - Tuan penolong ketua.
- Saya yang bertanggungjawab… - Kapten.
Saya minta maaf.
Kenapa? Awak tak mahu lihat ketua awak dihukum?
Terlalu sukar untuk ditonton? Huh?
Ya Tuhan, manusia tak berguna ini.
Tuan pesuruhjaya.
Awak tak mahu beri hormat?
Saya nampak awak berusaha keras.
Tapi awak gagal.
Apa yang awak nak buat sekarang?
Saya akan letak jawatan.
Mulai hari ini, Hal Ehwal Dalaman dibubarkan.
Tempat ini juga sudah musnah.
Ia daripada pasukan perancang.
Saya tak boleh percayakan apa-apa sekarang.
Sudah berapa lama kita siasat kes ini?
Lebih kurang setahun?
Sudah tiga ratus tujuh puluh satu hari.
Awak tak penat?
Saya tak ada masa untuk rasa penat.
Apabila saya fikirkan mereka yang letak jawatan…
Leftenan Kang, Senior Kim,
Sangwoo, Minjoo dan semua orang.
Saya tahu.
Tempat ini pernah penuh sesak.
Apa yang awak nak buat sekarang?
JC Motors mempunyai akaun pinjaman di Itali,
di bawah nama pesuruhjaya.
Bagaimana dengan pihak media…
Sementara kita dapat pensijilan,
JC akan mendominasi semua iklan akhbar.
Pihak pendakwa pun tidak mahu campur tangan.
Kita tak boleh buat apa-apa tanpa kotak hitam itu.
Begitu juga pesuruhjaya dan Jeong Jae-cheol.
Awak tahu betapa korupnya Korea.
Ya Tuhan, kotak hitam itu.
Buat masa ini…
Saya merayu kawan saya di Jabatan Sumber Manusia.
Awak mungkin sudah diturunkan pangkat.
Skuad Langgar Lari?
- Ketua. - Apa?
Adakah awak rasa malu untuk bertukar ke Hal Ehwal Awam
daripada pasukan penyiasatan?
Lihat secara keseluruhannya.
Dan siapa suruh awak menyiasat kes-kes langgar lari?
(Balai Polis Incheon Seobu)
Huru-haranya di sini.
- Jalan raya memang berbahaya. - Anak-anak.
Tidak.
(Skuad Langgar Lari)
Sampai hati tuan tugaskan dia di situ
sedangkan tuan tahu kami kekurangan orang?
Helo.
Tua…
Helo?
Ketua.
Ketua Seo, awak tak berguna!
Saya dah letih dengan semua ni.
Demi Tuhan, jangan merokok di situ.
Maafkan saya.
Kapten ada di sini?
Oh, awak Eun Si-yeon.
Awak nak beri tabik hormat?
- Puan. - Okey.
Selamat berkenalan, Si-yeon.
Silakan duduk.
Selesakan diri awak.
Saya Woo Seon-yeong, ketua seksyen di sini.
Selamat datang.
Okey.
Awak terkejut yang saya hamil?
Tidak, puan.
Baiklah, kita sedang sibuk, jadi abaikan saja laporan perpindahan.
Lekatkannya di sini.
(Pasar Raya Dongil, Seo Min-jae)
Ada tak… ahli pasukan lain…
Awak ada di sini.
Awak kenal Ji-hyeon, memandangkan awak daripada Hal Ehwal Dalaman?
Ya, puan kenal Kapten Yoon?
Kami habis belajar dalam kelas yang sama.
Untuk pengetahuan awak,
sayalah Jaguh.
Yang terbaik.
Biar betul.
Kapten, kami terima laporan langgar lari.
- Persimpangan Jangcheon. - Min-jae ada di pintu depan?
- Ya, ada. - Awak bawa kereta awak?
- Ya. - Ambil Min-jae di pintu pagar
dan terus ke tempat kejadian.
Min-jae, Persimpangan Jangcheon.
Apa yang puan lakukan?
- Patutkah saya iring awak keluar? - Tidak, puan.
Ini kes langgar lari awak yang pertama.
Jadi, dengar cakap Min-jae.
Dia Jaguh kita. Bergerak sekarang!
Eh! Terkejut saya!
Boleh awak tarik benda ini? Ia tak mahu keluar.
Kenapa pula?
Tolong tarik benda ini.
Ia tak mahu tanggal.
Di mana cermin mata saya?
Huh?
Oh, ada di situ.
Cermin mata saya ada di sini.
Hai, saya Konstabel Seo Min-jae.
Seorang konstabel ialah seorang Jaguh?
Saya tak tahu tentang Jaguh,
tapi saya seorang konstabel. Awak perlukan topeng muka?
Tempat kejadian boleh jadi agak mengerikan.
- Awak boleh pakai ini. - Hei, di manakah tempatnya?
- Awak pandu. - Saya akan tetapkan navigasi.
Adakah ini yang baharu?
Pakai tali pinggang keledar awak.
Bau apa ni?
Ia campuran minyak dan darah.
Ya, kami di tempat kejadian.
Saya akan telefon puan segera.
- Awak dah makan, Min-jae? - Hei, awak.
Saya makan kimbap.
- Awak ada bawa beg muntah? - Kenapa pula?
Saya tak mahu awak muntah lagi.
Saya dah berhenti muntah. Oh, hai.
Siapakah ini?
Saya baharu di sini, saya Eun Si-yeon.
Oh, tunggu sebentar.
Saya penyiasat insurans, Jang Hyung-gwan.
- Saya sedang… - Encik, tarik kereta keluar.
Oh, awak ada di sini.
Dia curi-curi dengar radio polis lagi.
Saya baru saja dapat petunjuk yang baik.
Saya agak awal rasanya.
Mereka suruh saya tunggu selama dua puluh minit.
Apa-apa pun, awak jangan ke mana-mana.
Jangan kenakan rebat tambahan untuk pekerja penyelamat.
- Jangan berleter. - Siapa yang lakukannya kali ini?
- Awak mahu ke mana? - Biar saya tengok.
Ini bukan pemalsuan insurans, balik sajalah.
Baiklah, saya memang kena pergi.
Saya kena berbincang pasal wang dengan keluarga mangsa.
- Telefon saya, jumpa lagi. - Okey.
Periksa telefon dan padamkannya.
Saya akan pulangkan balik selepas memadam gambar.
Adakah mereka ini kawan awak?
Tidak, saya selalu jumpa mereka, jadi…
Baiklah.
Alihkan kaki awak.
Mari ke sini.
Saya rasa pemandu teksi itu tertidur semasa memandu.
Huh?
Itu mungkin berlaku.
Ini pertembungan dua kenderaan.
Dan yang ini menghalang pandangan semasa mengelak pertembungan itu.
Hai, saya leftenan yang baharu, Eun Si-yeon.
Boleh awak periksa CCTV di sekitar tempat kejadian?
- Hei. - Ya.
Bagaimana dengan pemandu Avante?
Kami terlepas masa keemasan.
Pemandu teksi tak sedarkan diri.
Bertahanlah.
Panggil dia, saya rasa ia ada di sana.
Saya dah minta CCTV, jadi, tunggu sahajalah.
Nombor 41 dan 31 tak berfungsi.
Dan yang di belakang itu ialah titik buta.
Jadi, bukankah kita patut tumpukan kepada kotak hitam
di sekitar tempat kejadian…
Huh?
Dia memang begitu apabila bekerja.
Dia tak sepatutnya begitu apabila dia bekerja.
Kemalangan yang pertama.
Yang kedua.
Ini yang ketiga.
Trak perikanan.
Ia sebuah trak perikanan.
Saya rasa yang ini dikakis oleh air masin.
Dan yang ini oleh air laut
- atau garam pada kasut mereka… - Awak.
Ya.
Awak selalu menyiasat tanpa manual seperti ini?
Sebenarnya, pasukan kami…
amat kesuntukan masa dan kakitangan, jadi…
Jadi, okey untuk hanya berpandukan gerak hati awak?
Tidak, bukan begitu.
Ia tidak okey, tapi…
- kami selalu… - Berapa pastikah awak?
Seratus peratus.
Adakah itu terlalu banyak?
Ya, saya rasa pun begitu.
Saya pilih sembilan puluh sembilan peratus.
Adakah ini betul?
Seratus peratus pasti.
Ini kereta langgar lari.
- Terima kasih. - Ya.
Bukankah awak dah makan? Kenapa awak makan kimbap?
- Awak mahu sedikit? - Adakah itu kimbap tuna?
Hei, Woo-cheol.
- Tidak, ini saya punya. - Jangan makan, hei!
Pakai tali pinggang keledar awak.
Kami nampak kereta yang disyaki di hadapan.
Trak perikanan di hadapan.
Kawan-kawan, mari kita mulakan.
Kepong kereta yang disyaki itu dan kunci lorong.
Saya akan maju lima puluh meter di hadapan kereta yang disyaki.
- Kereta nombor tiga… - 7039, trak perikanan 7039.
Perlahankan kenderaan, berhenti di situ.
Saya tak nampak muka dia sekarang.
Encik, hentikan kereta.
Pandu sebelah-menyebelah dan mulakan.
Saya rasa dia mabuk.
Mari kita himpit dia ke kiri.
Laju lagi.
Himpit dia ke tengah sedikit lagi.
Saya sedang mendahuluinya.
Kereta lain patut beri sokongan di belakang.
Encik, keluar daripada kereta.
Hei, berhenti!
- Encik. - Hei!
Berhenti!
Tinggalkan dia.
- Awak tak apa-apa? - Hei!
Orang tak berguna! Hei!
Dia menyeberang jalan!
Apakah itu?
Lari lebih laju!
- Kejar dia! - Hei!
Berhenti!
Saya…
Saya benar-benar tidak sengaja.
Saya sedang menukar pelanggan dan saya terlambat dan…
Dia dah mati.
Seorang lelaki mati.
- Dia mati? - Ikut sini.
- Hei. - Mari kita menyeberang.
- Ya? - Biar saya tengok.
Saya okey.
Saya benar-benar okey.
Saya tak okey.
Huh?
Awak lakukan tugasan dengan baik.
Biar saya tolong.
- Tak apa. Ambilkan penyepit saja. - Di mana kimchi?
- Di bawah. - Di bawah mana?
Di bawah sekali.
Saya tak sepatutnya makan ramen.
Panas berasap-asap, bukan?
Kenakan bayaran yang awak belanjakan hari ini.
Maksimum $20 sehari.
Tidak, saya baik-baik saja, cuma…
Jika awak tak ambil balik, saya akan dituduh menggelapkan wang.
- Okey. - Ia kelihatan sangat lazat.
Bagaimana dengan Persimpangan Cheongla?
- Cheongla? - Yang itu…
di hadapan Stadium F1 JC.
- Ah, JC? - Ya.
Baiklah, saksi pertama tak dapat dihubungi,
dan tempat kejadian sangat bersih.
Adakah awak bercakap tentang JC Motors?
Ya, tiga bulan lalu,
ada kejadian langgar lari di hadapan stadium itu.
Tapi saksi telefon semula,
dan mengatakan ia satu kesilapan.
Jadi, kami sampai lambat di tempat kejadian,
dan kami tak dapat mengumpul apa-apa bukti.
Mangsa juga tidak melaporkannya.
Kami nak dapatkan veniernya tapi tiada apa-apa kekhususan.
Kekhususan?
Kekhususan adalah…
apabila awak melihat tempat kejadian,
sepatutnya ada serpihan kaca lampu besar
atau serpihan cat.
Kami sering kenal pasti warna
atau jenis kereta dengan itu.
Tapi tiada apa pun daripada kereta itu.
Ia mungkin sebuah kenderaan istimewa
atau sebuah kereta konsep, saya rasa.
- Sebuah kereta konsep… - Saya akan periksa insuransnya.
Hei.
Awak bersekolah di Sekolah Tinggi Woosang, bukan?
- Sama sekolah dengan Jae-cheol. - Ya.
Bagaimana dengan kereta saya?
Pulangkan kereta saya,
sebelum saya panggil polis.
Selepas apa yang awak dah buat kepada saya?
Perniagaan tetap perniagaan.
Saya minta maaf.
Awak tidak buat apa-apa kesalahan.
Awak cuma pekerja pejabat yang selalu malang.
Saya dah cakap.
Awak perlukan beberapa dokumen
- untuk diselidiki… - Apa-apa sahajalah.
Keluar, sekarang.
- Saya akan jemput awak. - Apa dia?
Helo? Apakah…
Aduhai.
Awak fikir saya mudah dipengaruhi.
Awak nak keluar ke mana?
Adakah awak tahu tempatnya?
Awak tak fikir saya tahu?
Kenapa awak letakkan saya dalam kedudukan yang janggal?
Kenapa awak selalu janggal?
Saya tahu awak suka benda macam ini.
Saya tak suka.
Dulu saya suka.
Bolehkah buat begini?
Awak bertindak sendirian. Awak dah dapat kelulusan Yoon?
Mari kita lakukan saja sementelah kita dah ada di sini, pengecut.
Jangan panggil saya pengecut.
Baiklah, mari kita lakukannya.
Boleh saya lihat kad jemputan awak?
- Okey, ikut sini. - Okey.
Adakah kita berada di negara lain?
Sungguh mewah.
Jeong Jae-cheol yang tak guna itu kata dia menjalani psikoterapi,
dan tidak hadir untuk pendakwaan.
Dia yang menganjurkan majlis ini.
Dia akan muncul di sini.
Saya mahu lihat Buster juga.
Apa yang kita buat sekarang?
Maafkan saya.
Ya?
Ini kereta emak awak?
Apa?
Kereta itu, kepunyaan emak awak?
- Apa yang dia cakapkan? - Saya rasa dia tak siuman.
Kenapa ia masih merah?
- Kenapa dengan dia? - Jangan pandang dia, dia gila.
Saya rasa ini kereta emak awak.
Awak, keluar daripada kereta itu.
- Keluar. - Sayang!
- Bertenang, sayang. - Keluar daripada kereta awak.
Orang gila yang menakutkan.
- Bertenang. - Awak ni kenapa?
Apa?
Hei.
Hei!
Hei, tunggu!
Awak…
Awak lakukannya,
jika ia benar-benar kereta awak.
Besi buruk.
Musnahkan saja.
Malangnya, ia bukan Buster.
- Hai. - Sayang.
- Saya dengar awak cedera. - Benarkah?
Kereta saya yang cedera.
Tolonglah, jangan muncul dalam berita begitu kerap.
Bagaimana dengan awak?
Adakah awak cuba beritahu dia yang awak ke sini untuk menangkapnya?
Janganlah ketara sangat awak tenung dia.
- Mari kita minum. - Masuklah dan sertai kami.
Ya, mari kita minum.
Nanti dulu, bukan sekarang.
- Okey, jumpa awak nanti. - Dia datang.
Huh?
Apa ni?
- Ini tugas awak hari ini. - Helo, tuan pendakwa raya.
Ya, helo.
Terima kasih kerana menjaga Eksekutif Choi.
Tidak, saya cuma…
buat apa yang mereka suruh.
Baiklah, sekali lagi, JC…
mendapatkan bantuan daripada pihak pendakwa.
Ini adalah…
rakan sekelas saya.
Ini kali pertama dia hadir ke parti sebegini,
dan dia kata mahu berjumpa beberapa orang baru…
Selamat berkenalan.
Banyak yang saya dengar tentang awak.
Daripada siapa?
Adakah saya begitu stereotaip?
Sedikit.
Saya tak fikir awak dengar apa-apa yang bagus tentang saya.
Kami hanya dengar benda baik tentang awak.
Ya betul.
- Nanti kita berbual lagi. - Sudah pasti.
Okey.
Saya hampir terkencing dalam seluar.
Awak dah selesai sekarang?
Belum, saya baru nak mula.
Kenapa awak bawa saya ke sini?
Masuk sahajalah.
Apa yang awak nak buat?
Sudah lama saya teringin nak buat sesuatu seperti ini.
Gementar?
Sedikit.
- Helo, tuan pengerusi. - Saya boleh dengar mereka.
Semua orang ada di sini?
Maaf.
Pukul berapa sekarang?
Maaf, saya terlewat sedikit.
Itu sahaja?
Itulah masalahnya dengan orang tak berguna macam awak.
Awak pernah jadi pemandu di luar negara.
Awak kata awak nak mulakan perniagaan, jadi saya tolong awak.
Jika awak bersikap sedemikian,
awak merosakkan nama Ho-sik yang kenalkan awak dengan kami.
Adakah awak ketawa?
Dia ketawa.
Saya langsung tak tahu dia satu sekolah dengan kita.
Hei, encik.
Ya, kita alumni,
tapi kita sedikit berbeza, awak tahu.
Awak faham tak?
Ya, kita sangat berbeza.
Siapa lagi yang buat wang sendiri,
dan memandu?
Hanya saya seorang.
Saya sangka dia cuma gilakan kereta,
tapi dia memang gila.
- Beginilah, mari kita… - Duduk, Ho-sik.
Ini salinan nota janji,
dan sekeping perjanjian.
Saya rasa dah sampai masa…
untuk awak pulangkan duit yang awak pinjam daripada saya.
Sila tandatangan.
Kurang ajar punya pemandu, adakah awak…
Ya, awak mengugut saya.
Wang ini…
Saya dengar dia bertaruh atas perlumbaan di Itali,
dan bergaul dengan Mafia.
Dia benar-benar seorang gengster.
Kurang ajar betul.
Trek perlumbaan itu pun masih belum siap lagi.
Jangan memperbodohkan saya.
Oh, ia tak pecah.
Pergi ambil topi keledar dan gerudi.
Hei, Jae-cheol.
- Nanti. - Sebut satu lagi perkataan,
saya bunuh ibu bapa awak.
Kawan-kawan,
saya tahu awak tertanya-tanya apa yang tak kena dengan lidah saya.
Ingat, Ho-sik?
Masa kita di sekolah rendah,
bapa saya ialah pemandu bapa awak.
Apabila saya terkena cacar air dan diserang demam,
bapa saya berjumpa bapa awak
untuk meminjam keretanya untuk ke hospital.
Adakah awak ingat…
apa yang bapa awak beritahu bapa saya?
Ada banyak bas di luar sana.
Kelakar bukan? Saja saya cakap.
Ya, tuan.
Awak betul.
Mafia di Itali
dan para penjudi
sedang pertaruhkan wang mereka atas seseorang.
Awak tahu siapa orang itu?
Saya.
Apa awak fikir akan jadi sekiranya saya kalah? Huh?
Huh?
Kemudian kita mati, faham?
Awak semua faham, bukan?
Jika awak tak ada wang tunai,
ada beberapa benda yang perlu diselesaikan di belakang.
Saya harap awak boleh jaga mereka.
Ia bukan mudah tapi tidak juga sukar untuk melakukannya.
Saya tahu ibu bapa awak orang berpengaruh
dalam arena politik Korea.
Jadi, tolong, buat sesuatu untuk saya,
seperti yang awak lakukan di sekolah menengah dulu, ya?
Ah.
Ah-ah.
Awak dengar tak?
Leftenan Eun Si-yeon?
Kami akan bawa awak masuk.
Encik Ki, awak mahu minum?
Champagne?
Awak dah selesai?
Awak pandang rendah terhadap saya.
Patutkah saya koyakkan pipi awak?
Cubalah.
- Boleh saya jumpa… - Tidak, saya cuma…
Saya cuma nak jumpa Jeong Jae-cheol sebentar.
Adakah sebab awak makan ini?
- Tidak, bukan ini. - Apakah ia?
Dia baru saja bagi ini sebelumnya.
- Kenapa mereka asyik ganggu saya? - Saya cuma perlu…
Saya minta maaf, tapi…
Jeong Jae-cheol?
Adakah awak Jeong Jae-cheol?
- Siapakah ini? - Oh, saya…
- Saya… - Kami akan uruskan dia.
Saya Konstabel Seo Min-jae
dari Balai Polis Incheon Seobu.
Saya sedang ada urusan, seperti yang awak nampak.
Boleh awak ringkaskannya?
Saya memang nak buat begitu,
tapi awak tak jawab telefon awak.
Awak ada nombor saya?
Tidak, saya mencarinya dalam laman sesawang awak,
dan jumpa nombor awak di situ.
Jadi, saya telefon awak tapi awak tak pernah jawab.
Adakah…
Mengikut prinsip asas, jika awak ada kaitan dengan sesuatu kes,
dan jika awak tak dapat dihubungi,
jadi saya boleh datang melawat.
Ia sebahagian daripada proses kami.
Jadi, saya telefon awak… Berapa kali ya?
Mungkin dua puluh tiga kali?
Saya telefon awak berkali-kali.
Jadi, hari ini saya datang ke sini.
Saya tahu awak sibuk tapi…
Ya, saya amat sibuk, sebenarnya.
Lebih kurang tiga bulan lalu,
ada sebuah kejadian langgar lari.
- Ya. - Saksi kes tersebut
menerima sejumlah wang yang besar daripada syarikat insurans awak.
100000.
Tapi dia tiada apa-apa insurans.
Apa yang awak cakapkan ini?
Jadi, saya fikir mungkin…
syarikat awak atau awak
ada sesuatu yang nak disorokkan.
Dan mungkin sebab itu awak beri dia begitu banyak wang.
Itu cuma anggapan saya.
Awak ni angkuh.
Atas alasan apa awak bercakap sedemikian?
Alasan…
Jika saya ada alasan munasabah, saya akan minta awak ikut saya.
Tapi saya tiada alasan, jadi…
Ya, saya amat kesal
ia berlaku di hadapan stadium kami.
Huh?
Saya cuma cakap ia sebuah kejadian langgar lari.
Saya tak cakap di mana ia berlaku.
Bagaimana awak…
Oh, ya.
Berapa orang peguam yang kita ada?
Ada sembilan orang peguam
termasuk pasukan guaman dan firma undang-undang.
Awak ada apa-apa lagi nak cakap?
Tak perlulah beritahu hari ini,
tapi jika awak terfikir sesuatu,
macam tiba-tiba awak terfikir sesuatu,
tolonglah telefon saya.
Awak tahu, sesuatu seperti…
kebenaran yang awak tak nampak,
atau sesuatu yang seumpamanya.
Apa yang awak nampak ialah kebenaran
dan segala-galanya.
Saya hanya mahu awak telefon saya bila-bila masa.
Adakah awak kenal dia?
Si tolol itu.
Teruskan dengan majlis awak.
Saya akan beredar sekarang.
Dia yang lakukannya.
Buka jalan, saya perlukan sedikit udara.
Apa yang awak nak buat dengan itu?
Masuk ke dalam.
Uh!
Bagaimana awak sampai ke mari?
Saya sangat terkejut.
Saya nampak awak tadi dan…
- Awak tandatangan dan… - Ucap Helo kepada dia.
Dia pemberi maklumat saya.
Hai, saya pemberi maklumat.
Hai.
- Selamat berkenalan. - Ya, selamat berkenalan.
Kenapa awak bertindak sendirian tanpa melapor kepada sesiapa?
Saya minta maaf.
Saya dah biasa bertindak sendirian.
Kalau begitu, kenapa awak jadi seorang pegawai polis?
Kenapa awak tak bertindak sendirian seperti ini?
Saya tak tahu apa lagi yang saya mahu lakukan.
Awak.
Saya rasa memang awak biasanya akan langkah masuk dulu,
tapi tahu kedudukan awak dulu.
Jangan ganggu siasatan.
Tidakkah awak boleh bezakan kes kecil dengan kes besar?
Huh?
Awak dengar tak?
Saya minta maaf.
Tapi benarkah ada kes kecil dan kes besar?
Saya rasa ia agak…
Maaf.
Adakah awak berdua nak ke balai polis?
Helo? Saya ada panggilan, maaf. Helo?
Ada awak terima gambar yang baru saya hantar?
Gambar, ya.
Saya akan ke sana sekarang, jadi tolong periksa gambar itu.
Ya, saya datang sekarang.
Tolong periksa gambar itu.
- Okey. - Seo Min-jae.
Maklumkan saya.
Taklimat.
Begini…
Awak tahu kereta Jeong Jae-cheol yang diletakkan di situ.
Kilatan pada lampu besar dia agak berlainan.
Jadi, saya memeriksanya.
Ia nampak serupa dengan serpihan daripada kejadian itu,
tapi saya tiada bukti yang kukuh.
Jadi, saya fikir
mungkin saya patut tanya pakar mengenainya.
Itu rancangan saya.
Pakar?
(Syarikat Servis Motor)
Terima kasih.
Selamat jalan.
Awak kata awak nak jumpa pakar.
Ya, betul.
Ayah…
Ayah!
Saya dah cakap jangan tidur di sini.
Ayah akan merosakkan cakera servikal ayah nanti.
Anak bertuah!
Jangan bawa balik kerja pada waktu malam!
Awak ingat ini NISI?
Hai, saya Leftenan Eun Si-yeon.
- Hai. - Gambar dulu.
Ya, sudah pasti.
Ayah awak?
Dia ayah saya, dia bukan orang yang pelik.
Dengan Huji yang sebegini, ia kurang berkilat.
Oh, begitu?
Lihat ini.
- Awak nampak nombor ini? - Ia serupa.
Ia sama, bukan?
Jadi, ini adalah serpihan daripada tempat kejadian,
dan itu adalah gambar lampu besar yang awak ambil sebelum ini?
Ini buatan Jepun?
Nakal betul awak.
Saya buat semuanya dan awak ambil saja.
Saya okey.
Buatan Jepun, Matsuoka.
Yang ini bukan diimport secara rasmi.
Yang ini sebenarnya untuk Eropah.
Harganya sama mahal dengan sebuah kereta Korea.
Nanti, jadi katakanlah…
kereta yang disyaki itu ialah kereta konsep JC Motors,
dan ia ada lampu besar yang serupa dengan lampu Jeong Jae-cheol…
Jadi, Jeong Jae-cheol ialah orang yang disyaki.
Tolol.
Awak tak boleh tulis laporan hanya dengan ini.
Ia tidak cukup untuk dijadikan bukti.
- Nah ini. - Betul cakap ayah.
Ini makanan awak.
Encik.
Oh, ada gadis juga di sini?
Hai.
Ambulans awak rosak lagi, bukan?
Ya Tuhan, berdiri bulu roma saya.
Teruknya bunyi enjin awak.
Sesuatu akan berlaku tak lama lagi, biar saya periksa.
Tidak, mari kita makan malam dulu.
Baiklah.
Dan beritahu suami awak
bahawa kami boleh nampak rambut merah dia.
Ayuh, kawan.
- Anak bertuah ini. - Jangan berkasar dengan dia.
Saya dah memarahi dia.
Apa yang dia buat kali ini?
Saya tak tahu tempat itu sebegitu.
Awak tahu, syarikat servis motor itu,
syarikat yang melindungi kereta-kereta yang disyaki.
Dia buat perjanjian dengan mereka,
dan kena serbu.
- Kurang ajar! - Encik!
Dalam ramai-ramai, kenapa mereka?
- Beri saya botol dia. - Bila awak nak sedar ni?
- Encik! - Adakah hari ini hari istimewa?
Begini, ia cuma…
sebuah perjumpaan kecil dengan jiran-jiran.
Bersenam bersama seperti itu.
Jika awak buat lagi,
awak akan masuk penjara.
- Awak ada di sini. - Bisingnya awak.
- Awak ada di sini? - Saya ada di sini.
Bangun, siapkan meja.
Mereka selalu bergaduh.
Awak masih bekerja?
Beri saya, biar saya buat.
Awak tak bawa apa-apa?
Awak makan malam juga, bukan?
Sungguh berselera awak makan.
Siapa? Saya?
Bukankah kereta hebat untuk perlumbaan?
Dia pandu yang itu?
Ganasnya.
Kereta ialah senjata.
Mereka tahu dan tidak tahu pada masa yang sama.
Sungguh menghairankan yang kita masih hidup.
Jika salah seorang daripada kita dilanggar kereta esok,
ia bukan sesuatu yang mengejutkan sama sekali.
Kenapa awak perlu cakap
sesuatu yang seteruk itu masa kita sedang makan?
Saya hanya nak beritahu awak supaya berhati-hati.
Okey.
Oh, baiklah, ia untuk Min-jae.
Apa dia?
Abang.
Apa dia?
Kami beli ini dari sebuah kedai.
Pada hari jadi awak yang lepas, kami tak beri awak hadiah.
Tak perlu beri.
Tukar saiznya dan awak pakailah.
Janganlah begitu.
Tolonglah buang semua pakaian kerja awak yang kotor itu.
Ya, kami terpaksa melihatnya tujuh hari seminggu.
Betul.
Adakah saya berbau?
Adakah hidung awak tersumbat?
Aduhai, kotornya. Busuk sangat bau awak.
Awak lagi busuk.
- Pakaian itu lagi busuk. - Saya tak berbau.
- Yang ini berbau lebih busuk. - Aduhai, saya…
Bau awak macam stoking.
Berhenti makan.
Hei.
Terima kasih, lain kali saya akan belikan awak sebungkus.
- Bergembira? - Bergembira.
- Bapa Seo…
serupa sangat dengan Seo.
Cara dia bercakap dan segala-galanya.
Menakjubkan bagaimana gen berfungsi, bukan?
Dia bukan bapa kandung Min-jae.
Sebenarnya, itu bukan satu rahsia.
Dia ambil Min-jae sebagai anak angkat sepuluh tahun lalu.
Mereka selalu bersama-sama,
lalu mereka jadi serupa.
Apabila dia tinggalkan rumah anak yatim, dia masuk geng motor.
Dia pernah bawa dadah dalam kereta dia.
Tapi dia terlibat dalam satu kemalangan besar
dengan polis yang sedang mengejar dia.
Saya bawa kereta perlahan.
Jika bukan kerana kemalangan itu,
siapa pun tak dapat menangkap dia.
Sebab dia sangat pantas.
Pegawai polis yang terlibat dalam kemalangan dengan dia
ialah Jeong-chae.
Dia berada di hospital lebih daripada satu minggu.
Doktor pun kata dia tak akan selamat.
Selepas itu, dia berhenti kerja dan buka pusat kereta ini,
dengan Min-jae.
Takdir itu sesuatu yang menarik.
Letak dia dalam bilik dia, sejuk ni.
- Jangan lewat esok. - Selamat jalan.
- Okey. - Selamat jalan.
Ayah.
- Ayah! - Apa?
- Ya Tuhan… - Apa?
Lepaskan saya.
Demi Tuhan, ayah.
Baring di sini.
Nanti, saya rasa kami kena pergi sekarang.
- Maaf, ia terlalu sejuk. - Selamat tinggal.
- Ya, kami kena pergi. - Saya benar-benar minta maaf.
Jika awak tahu awak rasa bersalah,
- ia menyakitkan. - Awak patut sedar.
- Ya Tuhan, kasut saya. - Siapa punya?
Adik awak.
Beri saya, awak boleh balik, tak mengapa.
- Tak apa, saya dah nak siap. - Tidak.
Boleh saya tanya awak sesuatu?
Tanyalah.
Kenapa polis?
Walaupun awak yang terbaik semasa pengambilan terbuka,
sukar untuk melepasi temu duga.
Dan awak sesungguhnya tak merasa selalu dinaikkan pangkat.
Orang akan kata macam-macam di belakang awak.
Tapi kenapa awak kena jadi pegawai polis?
Saya benar-benar tidak peduli tentang semua itu.
Adakah awak rasa orang boleh berubah?
Ayah beritahu saya,
semasa dia menunggu saya di hadapan penjara juvana,
Jika itu yang awak mahu,
mari kita berbakti kepada orang ramai
bersama-sama."
Saya tidak mahu sesiapa…
jadi macam saya yang dulu.
(Syarikat Servis Motor)
- Keluarkan mereka dari sini. - Tak berguna, Park Chan-wook!
Adakah awak akan terus bersikap bodoh begini?
Polis wanita itu sering buat saya berang.
Ia menyakitkan, bukan?
Awak tak sepatutnya tinggalkan kotak hitam itu.
Ia menjengkelkan saya.
Ia umpama sekeping resit bagi saya.
Manalah tahu awak dapat wang itu…
dan melarikan diri.
Pandang ke atas sana.
Tuan pengerusi,
saya boleh buat awak betul-betul macam dia.
- Jadi… - Awak mahu jadi ahli politik
dan datuk bandar.
Siapa yang akan beri awak wang?
Orang tua papa kedana.
Jangan lepaskan geram kepada saya,
dan buat kerja awak.
Itu saja untuk hari ini.
Tuan pengerusi,
buat ayam-ayam IAB itu digantung kerja lebih lama.
Baik, tuan.
- Selamat pagi, puan. - Ya.
Taklimat.
Awak tahu Insurans Daejin milik Jeong Jae-cheol,
saya hubungi Hyung-gwan,
dan siasat tentang buku akaun mereka.
Ada seorang lagi yang dapat duit dengan cara yang sama
sebagai saksi kejadian itu.
- Jadi, saya… - Siapa nama dia?
Choi... Choi...
- Yang muda... Choi... - Choi Kyeong-jun.
Dia keluar berita hari itu.
- Orang bawahan Jeong Jae-cheol. - Ya, Choi Kyeong-jun.
- Jemput minum kopi. - Terima kasih.
Saya Konstabel Seo Min-jae
dari Balai Polis Incheon Seobu.
Banyak beg yang awak bawa untuk perjalanan empat hari.
Awak ada masalah mengenainya?
Tidak, saya maksudkan, awak ada tiga beg untuk tiga malam.
Satu malam satu beg?
Saya benar-benar minta maaf, tapi…
saya nak menaiki pesawat
sebentar lagi, jadi… maaf.
Awak dilarang berlepas.
Awak tak akan menaiki mana-mana pesawat pun.
Tiga bulan lalu, pada dua puluh empat hari bulan pukul dua pagi,
berlaku sebuah kejadian langgar lari di Persimpangan Cheongla.
Saya tidak tahu-menahu langsung tentang itu.
- Saya minta maaf. - Tidak, jangan begitu.
Sebenarnya, saya berharap yang awak ingat.
Awak tak mahu mengangkatnya?
Saya tak jawab panggilan semasa saya bekerja.
Apa yang patut kita lakukan?
Kalau begitu…
Awak tahu, semua benda yang awak dah buat selama ini.
Mahukah awak menulis mengenainya sekarang?
Apa yang awak buat?
Ada kesan kena rotan pada tangan awak.
Ada tahi dalam hidung awak,
dan sedikit karang di celah-celah gigi awak.
Saya maksudkan, bukan benda seperti itu.
Bukan seperti itu.
Bukan seperti awak beli Aspirin dari farmasi.
Hanya tuliskan semua kesalahan yang awak buat pada masa lalu.
Baiklah, di sini…
tak ada kaca untuk awak kelar diri awak sendiri.
Semuanya cawan kertas dan lain-lain.
Ia bersih. Tiada apa-apa di sini.
Jadi, tulis sahajalah.
Saya maksudkan…
Saya tahu ada masa-masanya yang awak hampir pergi,
tapi awak sebenarnya tak pernah pergi, bukan?
Ke mana?
Penjara.
Jika awak ke penjara,
ada ramai orang yang menarik di sana.
Saya dengar pada waktu malam…
semua orang menangis.
Kenapa?
Sebab mereka marah,
sedih,
ketakutan,
dan mereka mahu pulang.
Awak hanya akan dengar tangisan mereka.
Tangisan.
Eksekutif Choi!
Ia agak jauh.
Tentunya tidak dekat.
- Hari itu… - Boleh kita berjalan?
Seorang pesuruhjaya polis datang ke trek…
untuk berjumpa tuan pengerusi.
Pesuruhjaya polis?
Begini, ia bukanlah menyenangkan.
Jika awak perlukan wang, minta dengan saya sendiri.
- Itu saja? - Kenapa awak cakap begitu?
Encik Park,
saya dah lama tak jumpa awak.
- Dan ia bukan jumlah yang kecil. - Tuan pengerusi.
Awak ada banyak wang.
Encik Park,
tahukah awak di mana awak berdiri sekarang?
Ia bilik saya.
Bilik saya yang sangat sempit.
Ketika saya di menengah rendah,
bapa saya menggantung dirinya.
Betul-betul di situ.
Dan ibu saya di situ juga.
Di sini, sini dan di merata-rata.
Pelekat tuntutan hutang ada di mana-mana.
Mereka berdua tergantung di siling.
Tetapi kini…
ia semua milik kita.
Kita kumpulkan semua usaha awak dan wang saya di sini.
Kita benar-benar tidak sepatutnya…
tertinggal di belakang.
Tuan pengerusi,
awak sudah jadi gengster sebenar sekarang.
Semua orang tahu
yang awak juga gengster.
Sudah pasti.
Semoga selamat sampai di rumah.
Orang tak berguna.
Bila saya patut bunuh dia?
Dia terlalu…
ibarat seekor haiwan.
Kadang-kadang dia macam budak-budak.
Akal budi tidak berfungsi bagi dia.
Saya berlatih di lebuh raya esok, jadi, selaraskan lampu isyarat.
Baik, tuan.
Tuan boleh memandu,
tapi tuan tak patut pandu laju seperti perlumbaan.
Gear memecut masih lagi…
Saya faham, Kyeong-jun.
Tuan pengerusi!
Tolong saya.
Di mana kereta Buster itu?
Malam ini,
dia akan menganjurkan perlumbaan.
Mereka akan lakukannya di lebuh raya.
Selalunya di situ.
Dia tidak begitu memandunya dalam perlumbaan.
Awak ada di sini.
Apa yang sedang berlaku?
Awak semua?
Awak datang.
Awak dah bersedia?
Ya Tuhan…
(Eun Si-yeon/pelantikan: skuad langgar lari/pertukaran)
Ketua.
Ini terlalu…
Siapa suruh awak menyiasat kes langgar lari?
Itu Buster…
Langgar lari Jeong Jae-cheol.
Itu saja rekod yang saya ada.
Ia jadi 'panggilan tak sengaja' dalam masa enam minit.
Kami dapat video itu
semasa kami sedang mengumpulkan semua maklumat.
Kami bernasib baik.
Dan skuad langgar lari tempatan telah memulakan penyiasatan.
Jadi, skuad langgar lari ini hanya satu helah,
dan tugas sebenar saya ialah cari Buster dan kotak hitam itu?
Adakah awak rasa kurang malu sekarang?
Apa yang penting bagi kami,
mereka yang terima wang daripada Jeong Jae-cheol.
Wajah mereka dan bukti.
Faham.
Si-yeon masih tak jawab panggilan dia?
Dia keluar jumpa pemberi maklumat dan sekarang tak dapat dihubungi.
Adakah dia dah jatuh cinta dengan orang itu?
Mari kita buat kajian semula tanpa dia buat masa ini.
Kenapa kita tak serbu saja mereka?
Ada terlalu banyak pemboleh ubah.
Lebih baik jika mereka bawa
- kereta yang kita syaki ke sini. - Okey.
Jika Jeong Jae-cheol bertindak
seperti yang Choi Kyeong-jun kata…
Dia akan masuk ke daerah kita sebelum tengah malam.
Jadi, kita perlu tangkap dia sebelum itu.
Jika awak lihat di sini,
itulah tempat mereka akan berlumba.
Kawasan yang saya risaukan…
ialah di sini.
- Sini. - Terowong tertutup?
Kita tak cukup kakitangan untuk dihantar ke sana.
Saya akan pergi.
Okey.
- Biar saya tolong. - Jaga diri.
Apa yang berlaku?
Min-jae dan Cik Woo tak datang?
Tidak.
Mereka kata ada hal.
Jangan bimbang tentang itu.
Mereka berdua profesional.
- Profesional konon. - Selamat malam.
Dia masih seorang anak kecil.
- Saya di sini. - Tengok muka dia.
Apa yang tak kena?
Ambulans Yeo-jeong rosak lagi.
Saya patut pergi tolong dia selepas makan.
Tololnya awak.
Berapa kali saya ingatkan awak untuk periksa enjin?
Jangan makan dan pergi ambil ambulans sekarang.
Saya nak pergi.
Saya baru nak bergerak ke Seoul untuk kerja.
Demi Tuhan.
Lupakannya.
Saya akan pergi.
Betulkah?
- Awak sungguh-sungguh? - Saya akan balik segera.
Jangan makan semuanya.
Patutkah saya pergi bersama awak?
Tak mengapa.
Betul? Saya sayang awak.
Saya sangat sayangkan awak.
Saya sayang awak.
Yey.
Terima kasih buat ini untuk saya.
Awak semua dahsyat betul.
Bila awak dapat kereta ini?
Kenapa saya lakukan ini?
Sebab saya amat sukakan awak.
Awak tak henti-henti menipu.
Teruskan memandu walaupun selepas perlumbaan.
- Okey. - Jangan tanggalkan topi keledar.
Awak pun berhati-hati.
Saya nak pergi.
Kami di sini.
Kami dah bersedia.
Mari kita lakukan ini dengan baik.
Dengan benar-benar baik.
Ya Tuhan, ramainya orang gila di luar sana.
Kapten menyerahkan kes ini kepada ibu pejabat.
Awak patut balik saja dan…
Kalau begitu, saya akan pergi ke tempat kejadian.
Awak tak boleh ke sana sendirian.
Orang-orang dia ada di sana. Ia terlalu berbahaya.
Tiada apa yang terlalu berbahaya bagi polis.
Jangan berani nak bertindak sendirian, okey?
Dengar cakap saya kali ini.
Tunggu sebentar.
- Saya akan panggil awak balik. - Min-jae.
(Menyiasat kemalangan trafik)
Hei, berhenti.
Berhenti.
Okey.
Hai.
Saya Konstabel Seo Min-jae dari Balai Polis Incheon Seobu.
Saya agak sibuk sekarang.
Oh, awak sibuk.
Kami ada kecemasan di sini sekarang,
jadi, biar saya cepat-cepat periksa ini dulu
dan benarkan awak lalu. Saya betul-betul minta maaf.
Awak.
Ya?
Ia datang.
- Ia di sini. - Ia di sini.
Ia benar-benar di sini.
Juara Joseon.
Adakah kereta dia kereta Joseon?
Buster di sini.
Terima.
Orang gila.
Dia menganggap dia Schumacher.
Pergi sekarang.
Saya okey.
Jika awak dapat lokasi Buster,
gunakan cap jari Jeong Jae-cheol.
Ya Tuhan!
Alamak!
- Ya Tuhan! - Adakah dia dah mati?
"Dia ada di sini."
Ya Tuhan!
Kereta itu terbalik sepenuhnya.
Ya Tuhan.
Patutkah kita panggil 911?
Helo, polis.
Awak tak rasa awak terlalu ketara?
Siapa yang letak gear macam itu?
Oh, Encik Ki rupanya.
Di manakah dia?
Habislah awak.
Apa?
Saya cakap habislah awak, lelaki gagap.
Tuan pengerusi, tuan okey?
Buster.
Dah dapat kotak hitam.
Ki tercedera.
- Tolong telefon 911. - Ya, kami akan uruskannya.
Kenapa pula…
Helo, ketua.
Semua kakitangan Hal Ehwal Dalaman
ditahan kerana melanggar peraturan keinstitusian.
Tolong keluar daripada kereta ini.
Ketua.
Ketua?
Saya sepatutnya kelar pipi dia.
Awak rasa berapa lama agaknya?
Tidaklah lama sangat. Kita dah nak sampai.
Kenapa nak terburu-buru?
(911)
Kereta itu menghalang jalan.
Keluarkan budak itu dulu.
Keluarkan budak itu.
Yeo-jeong.
Awak boleh bergerak?
Tidak, Buster…
Dah dapat, huh?
Saya akan kembali segera.
Encik.
Ayah.
Anak bertuah. Cepatnya awak sampai, ya?
Ayah, keluar dari situ, sekarang!
Ayah!
Apa?
Adakah dia sudah mati?
- Tuan pengerusi. - Tuan pengerusi.
Tuan okey?
Tuan patut beredar dari sini…
Bawa Buster balik.
Kita akan dapatkan Buster balik.
Okey.
Bersihkan tempat ini.
Baik, tuan.
Maafkan saya.
Tunggu.
Awak ni kenapa?
Hei.
Tak berguna.
Dah nak jalan.
Tunggu.
Sudah cukup.
Orang gila.
Keluar.
Awak ni kenapa?
Adakah awak bunuh dia?
Hentikannya, Seo Min-jae.
Awak tak sepatutnya bunuh dia.
Kim Min-jae.
Adakah awak Kim Min-jae?
Awak mengaku segala-galanya.
Jual dadah,
dan mengedarkannya.
Awak keluarkan semua arahan,
dan awak penyebab utamanya?
Saya tidak percaya.
Jika awak terlalu hebat, kenapa awak tak melarikan diri?
Awak ada cukup masa.
Huh?
Kenapa awak telefon 911?
Kenapa awak keluarkan saya daripada kereta?
Kaki saya patah disebabkan awak.
Saya tak boleh lari sekarang.
Saya tak boleh tangkap penjenayah seperti awak lagi.
Tapi…
Saya tentu sudah mati jika tidak kerana awak.
Terima kasih,
kerana menyelamatkan nyawa saya.
Anak bertuah.
Agensi Polis Metropolitan Seoul
Jawatankuasa Disiplin Ke-22 bermula sekarang.
Ketua Yoon Ji-hyeon melaporkan kedatangan.
Leftenan Eun Si-yeon melaporkan kedatangan.
Adakah awak mengaku bahawa awak sengaja menjalankan operasi
yang tidak diarahkan atau dilaporkan?
- Saya mengaku. - Saya mengaku.
Asalnya, di bawah Artikel 123 Undang-undang Jenayah,
awak sepatutnya dibuang kerja atau diturunkan pangkat.
Tetapi memandangkan keadaan istimewa kes ini,
kami mahu awak menjalankan tugas sebagai saksi.
Benarkan subjek masuk.
Sekarang kita akan mulakan pembicaraan jawatankuasa disiplin
atas Park Eui-cheol kerana terima rasuah dan salah guna kuasa.
Sebenarnya…
saya…
tengok kotak hitam itu.
Ya, itu saya.
Apa yang awak buat?
Awak menang.
Tapi apa yang awak akan buat dengan Jeong Jae-cheol?
Dia keluar lebih awal dari tarikh yang dijangka.
Baguslah begitu.
Jika tidak, sudah tentu saya bersalin di balai polis.
Saya minta maaf saya tak dapat datang lebih awal.
Tak mengapa.
Saya tahu awak sibuk berpindah balik ke ibu pejabat.
Oh sayang.
Sudahkah awak berjumpa Min-jae?
Tidak, belum lagi.
Kerana saya rasa bersalah.
Ketua, disebabkan kotak hitam itu, saya…
Si-yeon.
Sejujurnya, saya rasa tidak selesa.
Saya tahu awak rasa kesal, marah dan teruk.
Betul?
Saya tahu awak bukan orang yang jahat.
Tapi saya masih tidak dapat maafkan awak.
Buat masa ini.
Min-jae sedang menghadapi masa-masa yang sukar sekarang.
Saya benar-benar tak dapat hubungi dia sekerap dulu.
Saya tak tahu apa yang dia fikirkan.
Ayah.
Anakku!
Mari kita terus berbakti kepada orang ramai.
Sudah terlalu lama.
- Awak lambat. - Kenapa awak ada di sini?
Adakah kita perlu sebab untuk jumpa satu sama lain?
Cuma Seo Min-jae yang digantung kerja dan Jae-cheol dibebaskan.
- Awak tahu tentang itu? - Saya pun tak tahu.
Saya baru saja dapat tahu.
Awak tak rasa malu?
Saya pertaruhkan nyawa saya untuk ini,
dan ini apa yang kita dapat?
Jeong Jae-cheol yang tak berguna,
dia hanya terus dipertuduhkan memandangkan tiada bukti.
Dia akan ke hospital di Amerika.
Saya dengar di California.
Awak tahu,
semuanya akan berakhir sebaik sahaja dia menaiki pesawat.
Baiklah, ia tak seratus peratus seperti yang kita mahukan,
tapi dia tetap menanggung kesan yang teruk dan…
Mudahnya awak menjadikannya alasan.
Hei.
Adakah awak benar-benar Eun Si-yeon yang saya kenal?
Bawa ini bersama awak.
Ketua Yoon musnahkan data ini baru-baru ini.
Saya tak tahu apa ada di dalamnya.
Awak boleh buang atau bakar,
atau curah kopi ke atasnya.
Awak uruskannya.
Pergi sekarang.
Jangan sekali-kali datang balik.
Saya tak keluarkan awak untuk ini.
Oh, rakan kongsi baharu saya.
Awak ada di sini.
Awak nampak terlalu sihat untuk jadi pesakit.
Saya cuma perlu sihat untuk pendakwaan esok.
Ini semuanya tentang paras rupa.
Bagaimana dengan senarai itu?
Saya cakap saya akan bagi awak apabila saya masuk hospital.
Awak sangat tegas.
Tepati janji awak.
Sudah tentu.
Awak patut tangkap ramai orang jahat
dan jadi pesuruhjaya polis.
Semua orang.
Beri hormat kepada Komander Yoon Ji-hyeon.
- Puan! - Puan!
Duduk.
- Biar saya tolong. - Tahniah.
Apa kata awak makan dulu?
Tergamakkah kita?
Si-yeon dah sampai?
(Ketua Yoon Ji-hyeon)
Itu sahaja rekod yang saya ada.
Ia jadi 'panggilan tak sengaja' dalam masa enam minit.
Ketua.
Saya rasa saya tak dapat datang hari ini.
Saya ada kerja nak buat.
Si-yeon.
24hb Disember, 2:08 pagi.
Cheongla kamera nombor 31.
Ini bukan sebab awak tak dapat menemuinya,
atau tidak menemuinya.
Awak menyuntingnya.
Kita tak tahu kemampuan Jeong Jae-cheol.
Saya perlu buat sesuatu untuk mendapatkan senarai itu.
Senarai orang yang terima wang daripada dia.
Daripada orang kaya kepada ahli politik.
Jadi, untuk menangkap penjenayah yang paling kejam,
kita hanya biarkan dia bebas?
Itulah pengorbanan yang terpaksa kita lakukan.
- Si-yeon. - Apabila saya masuk kelas awak
di akademi polis…
Adakah awak ingat apa awak kata?
Apa dia?
Awak kata,
polis tak sepatutnya jadi jahat untuk tangkap orang jahat.
Saya akan tetap jadi polis.
Okey.
Saya terpaksa pijak awak lain kali.
Awak tahu, bukan?
Ya, saya tahu.
Tiada hakim yang akan keluarkan waran hanya untuk itu.
Awak pun tahu, bukan?
Terima kasih atas segala yang awak lakukan.
- Mari kita makan. - Ya.
Mari kita makan.
Seo Min-jae.
(Peta bidang kuasa Incheon Barat)
24hb Disember, 2:08 pagi.
Medan barang buruk.
CCTV.
Tiada di mana-mana.
Jejak terakhir kereta mangsa di…
(Empangan Hangdong)
Peluangnya seratus peratus.
Apa yang awak buat di sini?
Bagaimana dengan awak?
Cuba menangkap Jeong Jae-cheol bersama awak.
Awak belum tutup kes itu lagi?
Masih adakah lagi bukti yang perlu awak sembunyikan?
Saya tahu
apa yang awak fikirkan tentang saya dan IAB…
Di sini…
Dia lepaskan brek kecemasan dan tolak kereta itu ke sini.
Kereta yang dia langgar lari.
Tapi ia lebih sukar daripada apa yang dia fikirkan.
Disebabkan keapungan.
Jadi dia tolak,
'bam',
dengan kereta dia.
Sama macam dia buat kepada bapa saya.
Saya tahu ia ada di sini.
Tapi tiada apa yang saya boleh buat mengenainya.
Saya akan tangkap Jeong Jae-cheol.
Saya akan cari bukti.
Hantar kepada akhbar atau mungkin dalam talian.
Dia tak akan peduli sedikit pun walaupun awak…
Jika semua itu tak berhasil…
saya boleh saja bunuh dia.
Betulkah?
Jika awak mahu membunuhnya, kenapa masih belum lakukannya?
Kenapa awak belum bunuh dia lagi?
Awak mahu saya beritahu awak kenapa?
Sebab awak tahu bapa awak tak akan sukakannya.
Jangan beritahu saya tentang bapa saya.
Apa yang awak tahu?
Pukul saya jika awak mahu.
Awak yang lakukan ini.
Awak telah merosakkan semuanya.
Saya tahu.
Saya sangat mengetahuinya.
Sebab itu saya tak boleh tinggalkannya begini saja.
Saya beritahu awak sekali lagi.
Saya tak mahu menangkap dia.
Saya mahu bunuh dia!
Tapi awak tak akan.
Awak bukan orang seperti itu.
Saya…
Saya tak sempat beritahu dia.
Saya tidak beritahu dia…
bahawa sayalah penyebab utama.
Sebab dia percayakannya selama sepuluh tahun.
Saya…
Saya baru nak beritahu dia.
Seo Min-jae.
Bapa awak…
Dia veteran antara ramai veteran.
Awak rasa dia benar-benar tak tahu?
Walaupun dia tidak,
jika awak beritahu dia pun…
apakah bezanya?
Dia bapa awak.
Mari kita tangkap Jeong Jae-cheol,
bersama-sama.
Awak ada di sini.
Tanggalkan baju itu.
Tak sesuai saya pakai ya?
Saya lalu di sini dan enjin saya tiba-tiba rosak.
Lagi pun, saya nak cakap dengan awak.
Adakah awak takut…
kena tangkap?
Atau…
untuk mati?
Awak ingat saya takut mati?
Saya boleh patahkan leher awak sekarang juga.
Kalau begitu, buat sajalah.
Awak tak boleh.
Sebab awak seorang konstabel, Seo Min-jae.
Ia tentunya berbeza jika awak itu Kim Min-jae.
Betul.
Awak bukanlah orang yang baik.
Tapi sekurang-kurangnya saya mengaku saya bukan orang baik.
Awak ingat saya tak berguna? Tapi awak pula bagaimana?
Huh?
Awak pukul orang.
Apabila Kim Min-jae berada dalam geng motor,
tentu ada ramai orang yang patah tangan dan kaki mereka.
Bagaimana dengan penagih yang musnahkan hidup mereka
dengan dadah yang awak jual? Huh?
Dan Kim Min-jae itu yang tangkap orang jahat sekarang?
Di mana suara hati awak?
Awak lebih teruk daripada saya.
Awak tak mahu mengakuinya?
Saya hanya bernasib malang.
Awak betul.
Saya orang jahat.
Saya tak berguna.
Tapi saya dah berhenti.
Awak tidak.
Saya tertanya-tanya
sebagus mana Kim Min-jae memandu.
Tentu menarik
jika kita boleh bermain bola bersama-sama juga.
Sayangnya.
Saya mungkin dah hancurkan awak.
Awak tahu apa itu F1?
Saya tahu.
Memandu di jalan paling selamat
dan penempatan pemilik kereta tercantik.
Betulkah?
Awak memandu sebuah kereta murah yang nampak mewah.
Awak tahu berapa banyak kereta yang kejar kereta murah itu?
Saya cuma boleh dengar bunyi siren,
dan hidup saya akan berakhir jika saya ditangkap.
Pada masa itu,
awak terus sahaja memandu di jalan
tanpa topi keledar atau apa-apa alat keselamatan.
Saya kenal beberapa orang seperti awak…
yang fikir kelajuan adalah segala-galanya.
Awak tak mungkin kalahkan saya.
Balik sajalah.
Saya akan jumpa awak dengan sekeping waran lain kali.
Saya akan berangkat esok.
Oh, dan…
jika awak jumpa saya lagi lain kali,
awak mati.
Jeong Jae-cheol.
Boleh saya tahu nama penyakit yang awak alami?
Ke tepi.
Saya dengar awak sengaja menangguhkan rawatan awak.
Saya dengar awak akan pergi ke hospital di Amerika.
Adakah benar bahawa awak akan ke luar negara
bagi mengelakkan pelaksanaan hukuman?
- Ke tepi. - Adakah ini semua palsu?
Ke tepi.
Kami tak jawab soalan.
Jalan.
970 dah masuk.
Bergerak ke lapangan terbang.
Jalan.
Ramainya orang.
Saya kena berhenti di suatu tempat.
Tidak, awak kena…
- Kurang ajar betul… - Bertenang.
Kenapa, awak nak pukul saya?
Bolehkah?
Buat saja apa yang dia mahu.
- Silakan duduk. - Pergi ke litar lumba.
Saya akan naik kereta saya.
Patutkah kita pergi sekarang
untuk balas balik?
Di manakah waran itu?
Pakai tali pinggang keledar awak.
Awak ada di sini.
Eun Si-yeon yang mengerikan.
Tuan.
Awak kelihatan tak sihat.
Jika awak gagal,
saya pun terpaksa masuk penjara. Awak tahu, bukan?
Tak ada masa. Buat sajalah.
Tuan.
Ada sesuatu berlaku?
Saya akan keluarkan waran untuk Jeong Jae-cheol.
Langgar lari dan mengabaikan mayat.
- Bagaimana dengan bukti? - Kita ada yang benar-benar bagus.
Saya di sini sekarang.
Datang ke mari sekarang juga.
Kita patut mulakan sekarang.
Ya.
Luasnya.
(Penolong Ketua Yoon Ji-hyeon)
IAB 5, taklimat.
IAB5, sudah tiba. IAB5, sudah tiba.
Mari kita bergerak lebih pantas.
- Bolehkah? - Apa dia?
- Apa pula… - IAB?
Apakah ini?
Jeong Jae-cheol.
Jeong Jae-cheol, awak…
Letakkannya dan pasangkan gari.
- Kapten. - Cepat.
Awak ada di sini.
IAB5? Jawab saya.
- Ya, Ketua. - Sediakan kereta.
Kita akan ke Incheon.
Jaga-jaga. Ada sesuatu di hadapan kita!
Dikejar kereta skuad yang banyak?
Kurang ajar.
Ke tepi.
Orang gila itu.
Hei!
Ini saya.
Saya nak naik pesawat sekarang, jadi sediakannya.
Jika saya teruskan…
orang ramai akan tercedera.
- Ya, puan. - Buka pembesar suara dan tunggu.
Hantarkan lokasi awak.
Ada situasi sekarang.
- Puan. - Panggil semua kereta skuad.
- Apa? - Sasaran kita ialah…
kereta bertala hitam tanpa nombor plat.
Saya tak dapat arahan sebelum ini, saya akan tanya kapten.
Apa?
Siapa komander di bilik situasi ini?
Kenapa awak tak jawab?
- Ketua Woo Seon-yeong! - Ketua Woo Seon-yeong!
Jalan utama Bongseon, sasarannya kereta penalaan hitam.
Sebuah kereta penalaan hitam.
Sekarang ini pertahanan zon.
Kami akan halang perjalanan ke lapangan terbang,
dan dorong Buster ke arah yang tiada orang.
Ke Stadium F1.
- Kereta skuad tidak mencukupi. - Saya tahu.
Pasangkan semua trafik kecemasan di CB dan HAM.
(Sistem Penguatkuasaan Tempat Letak Kereta)
Awak, pekerja penyelamat yang curi-curi dengar radio polis.
Adakah awak mendengar?
Saya Woo Seon-yeong. Ketua trafik.
Saya bukan cuba nak hukum awak, jadi jangan takut.
Saya ingin minta pertolongan.
Saya mahu awak halang semua jalan
kecuali jalan yang menghala ke Stadium F1.
Awak banyak ambil kesempatan atas kami dengan curi dengar radio ini.
Jadi, untuk sekali ini…
tolonglah, bantu kami.
Balas jika awak boleh bantu kami.
Persimpangan Kompleks 1 Apartmen Hoowon.
Saya datang sekarang.
Kawan-kawan.
Saya Yeo-jeong, isteri Han Dong-su.
Kita tahu…
orang jenis apa Jeong Jae-cheol ini kepada kita.
Awak semua tentu lebih tahu.
Jika awak ada terhutang apa-apa dengan dia…
apa sahaja…
jika awak pernah makan di rumahnya,
tolonglah, bantu kami kali ini sahaja.
Sekali sahaja.
Okey, pencarian bermula.
Kompleks 2 Dosan-dong datang.
Saya sedang menghalang jalan masuk ke jalan utama Yeongjong.
Ini penyelamat Jeongran, ke mana saya patut pergi?
Ini penyelamat Naegok, saya akan datang sekarang.
Saya menghalang di persimpangan.
Penyelamat Sooseong juga akan turut serta.
Selamat berkenalan, ketua.
Ini boleh membahayakan, jadi jangan sekali-kali kejar dia.
Cuma halang jalan seperti yang saya cakap.
Faham?
Boleh awak hantarkan saya sebuah kereta skuad ke sini?
Kita patut berpecah.
Saya akan dorong dia ke laluan lain.
Leftenan.
Hati-hati.
Awak juga.
Ketua. Kapten datang.
Ibu pejabat buat aduan mengenainya.
Di manakah ia?
Sudah terlalu lama.
- Yoon Ji-hyeon. - Awak tak mahu membukanya?
Ketua Woo Seon-yeong.
Saya akan mengetuai operasi ini mulai sekarang.
Awak tak berubah sedikit pun.
Awak masih menyangsikan.
Saya akan masuk.
Ia kaca bajaan dan kunci berganda.
Ia Incheon. Kawasan saya.
- Adakah awak akan terus bercakap? - Ya.
Saya tak akan biarkan awak terlepas kali ini.
Saya hanya perlu letak jawatan,
tapi awak akan masuk penjara.
Apa yang awak akan buat jika dia bunuh Jeong Jae-cheol?
Semoga berjaya.
Woo Seon-yeong, buka pintu ini!
Berapa lama masa diperlukan untuk datang ke Incheon?
Dalam dua puluh lima minit.
Hantar helikopter bersama penembak hendap di dalamnya.
- Hei! - Min-jae.
Awak kena lakukannya secepat yang boleh.
Selepas tiga puluh meter, belok kiri.
Aduhai.
Buster memasuki Jalan Guil.
Penyelamat Onseong siap sedia.
Halang lorong tersebut.
Dia sedang memasuki lorong.
Kereta skuad 162.
Penyelamat Daegwang.
Sekarang, sekarang juga!
Kereta skuad 249.
Lagi dua minit daripada Buster.
Di lorong itu, sebelum persimpangan,
belok kanan.
Perhatian.
Buster sedang menuju ke jalan lingkaran luar.
Dong-su. Awak dah bersedia?
Berani awak datang, bedebah!
Tololnya.
Saya jadi takut.
Mohon bantuan.
Hanya satu tembakan.
Satu sahaja.
Bergerak!
Situasi berakhir.
Semua skuad, kembali ke balai polis.
Saya akan bertanggungjawab, mari kita pergi sekarang.
Di manakah Seo Min-jae dan Eun Si-yeon?
Tangkap mereka sebaik saja awak nampak mereka!
Jangan buat begini.
Saya minta maaf, puan.
Saya tak mahu cederakan awak.
Melindungi saksi ialah keutamaan kami.
Penembak hendap, bersedia untuk menembak.
Bergerak ke lokasi.
Saya belum mendapat taklimat tentang situasi itu.
Selepas saya mengenal pasti sasaran…
Ini situasi kecemasan sekarang.
Saya akan terangkan selepas operasi.
Ada awak jumpa apa-apa bukti?
Ada awak jumpa walaupun satu mayat?
Awak ada waran?
Jeong Jae-cheol.
Ini waran awak.
Ya, pendakwa raya.
Saya minta maaf banyak-banyak.
Dia kenakan kita.
24hb Disember lalu, dalam pukul dua pagi,
kemalangan langgar lari Encik Choi berdekatan Stadium F1 JC.
Selepas kemalangan itu…
kami tak ada banyak masa
untuk menarik kereta itu dari empangan dan menukar alibi dia.
Otak awak buntu, ya?
Awak tak tahu apa nak buat sekarang.
Tentu mudah untuk awak jika awak tu Kim Min-jae.
Tugasan yang bagus.
Saya dah dapat lokasi.
Sedia.
Saya dah kata, awak mati apabila awak jumpa saya lagi.
Tembak!
Misi gagal. Tembak sasaran seterusnya.
Keadaan sekarang tidak stabil jadi kami akan naik buat masa ini.
Tak mengapa, ia terkena.
Bagaimana dengan waran? Huh?
Seo Min-jae, jangan.
Jangan, Seo Min-jae.
Seo Min-jae!
Di manakah ia?
Tuan pegawai polis.
Awak kalah.
Adakah awak akan bunuh saya?
Awak seorang polis.
Awak tahu.
Kim Min-jae bukan seorang polis.
Min-jae.
Jangan.
Tidak.
Jeong Jae-cheol.
Awak ditahan
kerana cuba melanggar lari dan membunuh pegawai polis,
tanpa waran.
Awak gila.
Itu mempertahankan diri.
Apa yang awak nampak ialah kebenaran,
dan semuanya, bukan?
Bertahan, Min-jae.
Min-jae!
- Panggil 911. - Seo Min-jae.
Cepat!
(JC Jeong Jae-cheol bersalah, mayat ditemui dalam but)
(Anak yang dimanjakan)
(Temu duga Eksklusif/Peralihan Generasi dalam Jabatan Polis)
Jangan cakap mengenainya sama sekali.
Pemanduannya sangat laju.
Memikirkannya pun menyeramkan.
Awak tahu, sebuah penggembur…
memang bising tapi…
ia bukan kereta yang laju. Ia tak boleh langgar dan lari…
Ia langgar lari jika saya tak dapat menangkapnya.
Awak tak percayakan saya?
- Patutkah saya tunjukkan ini? - Tidak, saya percayakan awak.
- Sini, lihat ini. - Tidak.
- Di sebelah tepi. - Tidak, tak mengapa.
Awak hampir mati.
- Adakah awak pergi ke hospital? - Tidak.
Apa yang awak buat bermain Go-stop?
Awak patut pergi ke hospital.
Saya patut tunjuk ini kepada polis dulu.
Awak sepatutnya dapat anugerah dan kenaikan pangkat.
Saya langsung tak dapat melindungi awak daripada diturunkan pangkat.
Saya minta maaf banyak-banyak.
Saya dah beritahu awak dulu.
Ia tak penting bagi saya.
Mari kita berbual tentang perkara lain.
Saya dengar Ketua Woo dinaikkan pangkat.
Ya, dia jadi kapten.
Oh, kapten.
Dan saya dengar awak dapat unit khas.
Apa kesnya?
Seorang pesuruhjaya polis dalam koma,
akibat kemalangan.
Kemalangan apa?
Langgar lari.
Orang disyaki tidak meninggalkan apa-apa bukti.
Jadi, saya mahu awak buat sesuatu untuk saya.
(Balai Polis Gangnam Seoul)
Hanya awak yang boleh lakukannya.
Bila saya bermula?
(Hit-and-run Squad)
(Gong Hyo-jin)
(Ryu Jun-yeol)
(Jo Jung-suk)
(Yum Jung-ah, Hye-Jin Jeon)
(Son Seokgu, Kim Kibum)
(Dan Lee Sung-min)
Duduk.
Awak kenal Kim Min-jae, bukan?
Seseorang beritahu saya,
awak lebih pantas daripada dia.
Siapa?
Saya suka tatu awak.
Apa yang awak mahu?
Kita akan bercakap mengenainya.
Sementara itu, apa hubungan awak dengan dia?
Subtitle by : Aliff Najwan Malaysian Subbers Crew
http://Facebook.com/malaysiasubbers Like page ini untuk sarikata terkini!